طعم خون در دهان

طعم خون در دهان؛ سکوت و حرف‌های ناگفته:

در علوم اعصاب، درد اجتماعی و جسمی مدارهای مشترکی در قشر کمربندی قدامی و اینسولا دارند؛ پس مغز «خفه‌کردن حرف» را بی‌پاسخ نمی‌گذارد. پدیده سوماتی‌زیشن نشان می‌دهد هیجان سرکوب‌شده می‌تواند به درد، تهوع یا مزه فلزی/خون در دهان ترجمه شود. زبان فقط برای گفتن نیست؛ برای نجات بدن هم هست.

راهکار:

این جمله خودش یک صدای خروجی است: سکوت، حرف‌ها را نکشته؛ فقط آن‌ها را به لایه‌ای عمیق‌تر برده که از راه طعم، فشار یا تصویر بیرون می‌زنند. طعم خون نشانه‌ی جابه‌جایی زبان است، نه پایان آن.