تعقیب رویاها و شکار نور خورشید: راهی به روشنایی:
هر پرتوی خورشید که به چشم تو می‌رسد، ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه پیش از سطح خورشید جدا شده است؛ یعنی تو همیشه خورشیدِ گذشته را می‌بینی، نه خورشیدِ همین لحظه را. رویاها هم همین‌اند: تا به آن‌ها برسی، تغییر کرده‌اند و تو هم تغییر کرده‌ای. جذابیت اینجاست که مغز هنگام تعقیب هدف، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا لحظه رسیدن به آن. پس شاید خودِ تعقیب، خودِ زندگی باشد. آیا رسیدن واقعاً از تعقیب شیرین‌تر است؟
راهکار:
می‌توانی این تصویر را معکوس کنی: خورشید را نمی‌شود شکار کرد، اما هر کس در مسیرش بایستد، نور را دریافت می‌کند. گاهی هدف فقط بهانه‌ای برای حرکت است؛ خودِ حرکت، روشنایی است.