چشمان دریای سیاه: نمادی از ژرفای عشق:
دریای سیاه واقعی به دلیل لایه سولفید هیدروژن در اعماقش، زیستگاهی تقریباً مرده دارد. اما همین سیاهی، نماد ناشناختهها و رازهای ناگفته است. شاید نگاه معشوق نیز چنین باشد: ظاهراً خاموش، اما در ژرفا، جهانهایی از احساس. چرا ما عمق را همیشه با تاریکی یکی میدانیم؟
راهکار:
اگر نگاه معشوق دریای سیاه است، چه امواجی در این دریا پنهان است؟ شاید بهتر باشد به جای غرق شدن، غواصی کنیم و گنجهای نهفته را بیابیم.