عشق پدر؛ اونی که تا تهش باهاته:
تحقیقات روانشناسی رشد نشان میدهد سبک ارتباطی پدر، برخلاف تصور رایج، در تنظیم اضطراب نوجوانان حتی قویتر از مادر اثر میگذارد. بهویژه پدرهایی که شنوندهاند، سطح کورتیزول فرزندشان را پایین میآورند و به او جرئت مواجهه با ریسکهای اجتماعی را میدهند. نکتهی شگفتانگیزتر این که در مطالعات بلندمدت، رابطهی عاطفی با پدر، پیشبینکنندهی قویتری برای اعتماد به دیگران در بزرگسالی است. پس چرا در روایتهای روزمره، نقش پدرها اینقدر کمرنگ است؟
راهکار:
میتوانی این حس را با یک خاطرهی عینی از پدرت کاملتر کنی؛ مثلاً همان شبی که تا صبح منتظرت ماند یا آن روزی که بیمقدمه کنارت سبز شد.