تا اطلاع ثانوی آرزو ممنوع؛ دل کندن از آرزو:
در روانشناسی، سرکوب آرزوها اثر بازگشتی دارد: آزمایش وگنر نشان داد هرچه بیشتر سعی کنیم به چیزی فکر نکنیم، همان بیشتر به ذهن میآید. ممنوعیت آرزو میتواند آن را به وسواس ذهنی تبدیل کند؛ مغز تفاوت بین «نخواستن» و «نخواستن فکر کردن» را خوب نمیفهمد. در ادبیات هم «آرزو ممنوع» اغلب واکنشی به ترس از ناامیدی است، نه بیرغبتی. آیا ممنوعکردن آرزو، خودش یک آرزوی پنهان برای کنترل نیست؟
راهکار:
آرزو موتور حرکت است؛ ممنوعکردنش میتواند یعنی توقف موقت برای التیام، نه تسلیم. شاید این جمله یعنی فعلاً فقط نفس بکش؛ خواستن را برای وقتی بگذار که جانِ دوباره داشته باشی.