تا ابد تنها

جای خالی همیشگی عزیز رفته:

در مغز ما، «نقشه عصبی» افراد مهم تا سال‌ها پس از رفتنشان فعال می‌ماند. جالب‌تر اینکه تحقیقات نشان داده مرور خاطرات مثبت باعث ترشح دوپامین مشابه لحظه حضورشان می‌شود. آیا تا به حال احساس کرده‌ای که جای خالی در یک مکان فیزیکی (مثل اتاق یا صندلی) قوی‌تر از خود دوری است؟

راهکار:

این حس «خالی ماندن جای کسی» در روانشناسی «مدل ادامه پیوند» (Continuing Bonds) نام دارد؛ یعنی ما با خاطرات و تصویر درونی فرد به زندگی ادامه می‌دهیم. شاید بتوانی به‌جای پر کردن آن خلأ، ازش به‌عنوان فضایی برای رشد عاطفی استفاده کنی.