ستاره آسمان من

تو ستارهٔ آسمان منی؛ شعری برای درخشیدن در تاریکی:

لایهٔ «تپتوم لوسیدوم» در چشم آهو مانند آینه عمل می‌کند و نور را دوباره از شبکیه عبور می‌دهد؛ همین است که چشم آهو در شب می‌درخشد. یعنی آهو در تاریکیِ محض هم تصویر را می‌بیند، نه با نور خودش، با بازتابیدن هر ذرهٔ نورِ موجود. پس وقتی می‌گویی «چشمانش مثل آهوی زیبا بود»، داری از کسی می‌گویی که حتی در تاریکی شب، کمترین نور را به دیدی خیره‌کننده تبدیل می‌کند.

راهکار:

یک قدم خلاقانه: شعر را با تصویری از «انعکاس ستاره در چشم آهو» تمام کن تا نگاه او و آسمان به هم گره بخورند.