ستارگان و ترس

ترس همیشه هست؛ روز فقط آن را نامرئی می‌کند:

آمیگدال مغز شما ۲۴ ساعته تهدیدات را اسکن می‌کند، حتی در خواب. اما نور «روز» شناختی – تمرکز و منطق – فعالیت هشداردهنده‌اش را مهار می‌کند. در واقع ترس از بین نمی‌رود، بلکه قشر پیش‌پیشانی مثل فیلتر عمل می‌کند. جالب اینجاست که در اختلال اضطراب، این فیلتر ضعیف می‌شود و ستارگان ترس حتی در روشنایی روز هم دیده می‌شوند. آیا ما نور آگاهی کافی داریم؟

راهکار:

اگر ترس مثل ستارگان همیشگی است، آنگاه تاریکی دشمن نیست، بلکه آشکارکننده است. دفعهٔ بعد که ترسیدید، به‌جای روشن کردن بی‌امان چراغ‌ها، لحظه‌ای تاریکی را بپذیرید تا ستارگان ترس را ببینید و بشناسید؛ چون تنها از طریق دیدن است که می‌توانید صورت فلکی آن را دوباره ترسیم کنید.