خاطرات بارانی و سرنوشت تلخ عشق:
صدای باران امواج آلفای مغز را فعال میکند و باعث دسترسی ناگهانی به خاطرات عاطفی میشود. جالب اینجاست که مغز در این حالت دوپامین کمتری ترشح میکند، ولی اکسی توسین (هورمون پیوند) بالا میرود—یعنی غم بارانی در واقع نوعی سوگواری شیمیایی برای پیوندی است که دیگر نیست. آیا احساس میکنی که باران برای تو هم تبدیل به 'آیین سوگواری' شده؟
راهکار:
باران فقط یادآورنده نیست؛ خودش یکی از قدرتمندترین محرکهای حافظهٔ عاطفی است. اگر این خاطرات اذیتت میکنند، یک دفترچه بردار و هر بار که باران میآید، سه کلمه از آن خاطره را بنویس. بعد از یک ماه میبینی که دیگر کنترل باران دست توست، نه برعکس.