دلنوشتهای درباره سرنوشت و غم:
جالب است بدانید در روانشناسی شناختی، «سوگیری اسناد» باعث میشود انسانها شکستها را به سرنوشت نسبت دهند تا از کاهش عزتنفس جلوگیری کنند. اما نوشتن احساسات منفی (مانند غم) در واقع بخش پیشپیشانی مغز را فعال میکند و استرس را کم میکند. پس شاید این «غمنوشتن» نوعی درمان ناخودآگاه باشد. آیا تا به حال حس کردهاید نوشتن غمهایتان آنها را سبکتر کرده؟
راهکار:
اگر سرنوشت ما را با غم نوشته، پس خودمان میتوانیم با امید خطخطیاش کنیم. همین تضاد داستان را زیبا میکند.