قدرت خطرناک: اشتباه گرفتن منافع شخصی با سرنوشت ملت:
این جمله یک هشدار کلاسیک از نظریه‌پردازان قرارداد اجتماعی است. جالب است بدانید که تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد قدرت، فعالیت در قشر پیش‌پیشانی مغز (مرکز همدلی و تصمیم‌گیری اخلاقی) را کاهش می‌دهد و فرد را به سمت خودشیفتگی و بی‌توجهی به دیگران سوق می‌دهد. به همین دلیل است که رهبران قدرتمند اغلب مرز بین منافع شخصی و عمومی را گم می‌کنند. سوالی که مطرح می‌شود این است: چه مکانیسم‌هایی می‌تواند از این خطای شناختی در ساختار قدرت جلوگیری کند؟
راهکار:
این جمله به نظریه «فساد قدرت» لرد اکتون اشاره دارد: «قدرت تمایل به فساد دارد و قدرت مطلق، کاملاً فاسد می‌کند.» برای درک عمیق‌تر، مطالعهٔ کتاب «حاکم» ماکیاولی یا نظریهٔ «تلهٔ قدرت» در روانشناسی سیاسی پیشنهاد می‌شود.