ما بازیگر زندگی نیستیم، بلکه خود فیلمیم:
این جمله، هسته مفهوم «نفس» در فلسفه بودیسم را یادآوری میکند: چیزی به نام «خود» ثابت و جدا از جریان تجربیات وجود ندارد، دقیقاً مانند یک فیلم که تنها توالی فریمهاست، نه یک بازیگر مستقل درون آن. آیا این نگاه، مسئولیتپذیری ما در قبال داستان زندگیمان را کم میکند یا بیشتر؟
راهکار:
این ایده را میتوان با پرسش «اگر فیلم زندگی من باشد، ژانر آن چیست و من بیشتر شبیه کاراکتر اصلیام هستم یا یک بازیگر مهمان؟» گسترش داد. این پرسش میتواند محور یک بحث جذاب در جامعه تاو باشد.