مستی ادب؛ سرمیزی که عقل را بیدار می‌کند:
تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد وقتی با ادب و احترام با کسی رفتار می‌شود، دوپامین و اکسی‌توسین ترشح می‌شود – همان هورمون‌هایی که در حالت مستی خفیف فعال‌اند. پس «مستی ادب» یک استعاره شاعرانه نیست، واکنش شیمیایی واقعی مغز است. اما سوال: آیا جامعه‌ی مدرن این «سرمیزیِ اخلاقی» را گم نکرده؟
راهکار:
این بیت یک تضاد ظریف بین «مستی ظاهری» و «مستی باطنی» ترسیم می‌کند. پیشنهاد: در یک جمع دوستانه، به جای نوشیدنی، یک داستان یا شعر پرمعنا تعریف کنید و ببینید چگونه «ادب» می‌تواند حال و هوای جمع را عوض کند.