شعر سرم فدای جوانیم؛ وقتی خبری از من نماند:
پدیده «برآمدگی یادآوری» می‌گوید مغز خاطرات ۱۵ تا ۲۵ سالگی را پررنگ‌تر نگه می‌دارد، چون هویت همان‌جا شکل می‌گیرد. پس «فدای جوانی» در واقع فدای پررنگ‌ترین فیلم ذهنی خودت است. کدام خاطره از آن سال‌ها هنوز هویتت را می‌سازد؟
راهکار:
این بیت بیش از مرگ، از ترسِ محو شدن در حافظه می‌گوید؛ جوانی هم چیزی نیست که واقعاً فدایش کنی، سرمایه‌ای است که بعدها با آن هویتت را بازسازی می‌کنی. اگر «خبری از خبرت» نمی‌ماند، همین حالا یک ردِ کوچک و ماندگار بساز: یک خط نوشته، یک عکس یا یک عادت که بعدها از تو حرف بزند.