سرکوب نکردن درد

چرا گریه کنی تا روحت زنده بماند؟:

واقعیت علمی: گریه کردن هورمون‌های استرس مثل کورتیزول را کاهش می‌دهد و اندورفین و اکسی‌توسین ترشح می‌کند که مستقیماً روی تسکین درد روانی و فیزیکی اثر می‌گذارند. در واقع، اشکِ احساسی حاوی پروتئین‌های سمی است که با گریه دفع می‌شوند. پس سکوت، روح را نمی‌کشد؛ بلکه سیستم عصبی را در حالت جنگ و گریز نگه می‌دارد. آیا می‌دانستید گریه‌ی منظم حتی خطر حملات قلبی را کاهش می‌دهد؟

راهکار:

یک نکته‌ی عملی: بعد از گریه، آب بنوشید تا کم‌آبی جبران شود و بدن آرامش بیشتری بگیرد؛ همچنین با تنفس عمیق، اکسیژن‌رسانی به مغز را افزایش دهید.