سرد شدن قلب پس از یک عشق عمیق:
جالب است که قلب واقعی از دیدنت به تپش نمیافتد! این حس، ناشی از ترشح آدرنالین و نوراپینفرین توسط سیستم عصبی است. در روابط عمیق، مغز این فرد را بهعنوان یک «پاداش» ثبت میکند و دیدنش، مراکز لذت را فعال میکرد. حالا که آن پاداش حذف شده، مغز در حال بازنویسی این ارتباط و تطبیق با فقدان است—فرآیندی که به آن «انقراض» در روانشناسی یادگیری میگویند.
راهکار:
نوروساینس نشان میدهد که احساسات قوی مثل عشق، مسیرهای عصبی قدرتمندی در مغز ایجاد میکنند. وقتی رابطهای تمام میشود، این مسیرها بلافاصله محو نمیشوند؛ مغز نیاز به زمان دارد تا با فقدان آن محرک (شخص) سازگار شود. این فرآیند «انعطافپذیری عصبی» است و توضیح میدهد چرا خاطرات و حسهای فیزیکی مدتی طول میکشد تا کمرنگ شوند.