سردی روابط انسانی

فقدان انسانیت؛ وقتی همه‌چیز هست جز انسانیت:

پارادوکس «همه‌چیز جز انسانیت» با مفهوم «اثر تماشاگر» گره می‌خورد: هرچه ناظران بیشتر، احتمال اقدام فردی کمتر؛ مسئولیت پخش می‌شود و انسانیت جمعی رقیق. در روان‌شناسی اجتماعی، تفسیر مشترک موقعیت از تعداد افراد مهم‌تر است. کدام سکوت جمعی امروز انسانیت را به تعویق می‌اندازد؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: انسانیت نه یک «چیز» که یک «عمل» است؛ در لحظه‌هایی که انتخاب می‌کنیم ساخته می‌شود. شاید بهتر باشد بپرسیم کدام عادت کوچک روزانه آن را کمرنگ کرده و کدام کنش امروز می‌تواند آن را برگرداند.