سرد و تنها بودن

تنهایی بهتر از بودن با آدم‌های اشتباه است:

تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد مغز ما طردشدگی اجتماعی را در همان مدارهای درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ یعنی ماندن در رابطهٔ اشتباه نه‌تنها «گرمی» ندارد، بلکه یک ماشین دردِ مزمن است. از طرفی تنهاییِ انتخاب‌شده گاهی کورتیزول را پایین نگه می‌دارد، چون از استرسِ پیش‌بینی‌ناپذیریِ رابطهٔ سمی خبری نیست.

راهکار:

این جمله را می‌توان بازتعریف کرد: تنها بودن یک انتخاب موقت است، ولی کنار آدم اشتباه ماندن یک هزینه‌ی بلندمدت احساسی است. به جای «سرد»، می‌شود گفت «محتاط»؛ به جای «تنها»، «آزاد».