سرعت نور و عشق

قانون نانوشته انیشتین: حتی با سرعت نور هم به عشق یک‌طرفه نمی‌رسی!:

در نسبیت خاص، هیچ جسم دارای جرمی نمی‌تواند به سرعت نور برسد، چون جرمش بی‌نهایت می‌شود و انرژی لازم نیز بی‌نهایت. یعنی از نظر فیزیکی، رسیدن به کسی که «نمی‌خواهد» نه فقط عاطفی، بلکه کیهان‌شناختی هم محال است. نور از دید خودش زمان صفر را تجربه می‌کند، اما مقصدی که از تو گریزان است، حتی برای فوتون هم تعریف نشده. پس این «قانون نانوشته» ریشه‌ای عمیق در بافت فضا-زمان دارد.

راهکار:

در فیزیک نسبیت، اگر کسی تو را نخواهد، حتی نور هم محکوم به تنهایی است؛ چون سرعت نور برای جرم‌دار شدن و لمس یک وصال ممکن نیست. ایستادن و انتخاب مسیری دیگر، تنها راه خروج از افق رویداد این عشق یک‌طرفه است.