قاضی زمان؛ عدالت و مکافات عمل:
در روانشناسی «خطای پسگویی» نشان میدهد آدمها بعد از روشنشدن نتیجه، آن را حتمی میبینند؛ همین سوگیری است که حس «قاضیبودن زمان» را میسازد. زمان خودش داوری نمیکند؛ ما با دانستن پیامدها روایت عدالت را بازسازی میکنیم.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور خواند: زمان قاضی نیست، آینهای است که هزینهٔ انتخابها را دیرتر نشان میدهد؛ عدالت همیشه «سر جای خود نشاندن» نیست، گاهی «دیدن جای فعلی» است.