زخمهای سر باز کرده و خاطراتی که نمک میپاشند:
هنگام یادآوریِ یک خاطرهی دردناک، مغز آن را از حافظهی بلندمدت خارج و دوباره ذخیره میکند؛ به این فرآیند «بازتثبیت حافظه» میگویند. یعنی هر بار که زخم سر باز میکند، یک پنجرهی کوتاه برای بازنویسیِ معنای خاطره وجود دارد. نمکپاشیِ خاطرات، با تغییر زاویهی پردازش، میتواند به مرهم تبدیل شود. آیا توانستهاید خاطرهای را با نگاه تازه، از درد به درس تبدیل کنید؟
راهکار:
شاید این تصویرِ سوختن و دوختن از زاویهی دیگری هم خوانده شود: هر زخمِ سر بازشده، یک پیامِ حلنشده است؛ بهجای آرزوی نپاشیدنِ نمک، میتوان پرسید این خاطره دقیقاً کدام باور را نشانه گرفته. خاطرات اگر زاویهی نگاه عوض شود، از نمک به آینه تبدیل میشوند.