سیری ناگهانی از جهان در اوج بهار:
در روانشناسی، «سیری هستیشناختی» یا جهانزدگی میتواند نشانهای از «افسردگی اگزیستانسیال» باشد؛ نوعی بحران معنا که پس از دستیابی به اهداف یا در اوج موفقیت ظاهر میشود، گویی مغز ما با یک سیستم پاداشِ تهی شده مواجه میگردد. آیا این سیری، یک پایان است یا آغازی برای جستجوی معیاری جدید؟
راهکار:
این حسِ گذرا بودنِ اوج و سیریِ ناگهانی، در فلسفهٔ اگزیستانسیال به «حیرت هستیشناختی» مرتبط است؛ لحظهای که فرد بهطور کامل در برابر بیمعنایی یا گذرا بودنِ موقعیت خود میایستد. شاید ثبت این حس در قالب یک داستان کوتاه یا نقاشی انتزاعی، به عینیت بخشیدن و درک آن کمک کند.