امید به سپیده آزاد و فردای روشن‌تر:
آیا می‌دانستی که در نوروساینس، «امید» صرفاً یک احساس نیست، بلکه یک مدار عصبی فعال در قشر پیش‌پیشانی مغز است که مستقیماً با توانایی حل مسئله و تاب‌آوری در برابر استرس مرتبط است؟ هر بار که به «فردایی روشن‌تر» فکر می‌کنی، در واقع داری مسیرهای دوپامینرژیک مغزت را برای یافتن راه‌حل‌های جدید تقویت می‌کنی. این یعنی امید یک استراتژی بقای تکاملی است، نه یک خیال‌پردازی ساده. چه قدم کوچکی امروز می‌توانی برداری تا این مدار عصبی را فعال‌تر کنی؟
راهکار:
این جمله یک دعای درونی است. برای تبدیل آن به عمل، می‌توانی یک «فهرست سپیده‌ای» از سه قدم کوچک و مشخص بنویسی که امروز برای نزدیک‌تر شدن به آن فردای روشن برمی‌داری. مثلاً: یک عادت قدیمی را بشکن، یک مهارت جدید یاد بگیر، یا یک ارتباط مثبت را تقویت کن.