سوز فراق

یاد تو؛ آتشی که عمرم را می‌سوزاند:

مطالعات fMRI نشان می‌دهد یاد معشوق همان مدار دوپامینِ اعتیاد را فعال می‌کند؛ پس «آتش» فقط استعاره نیست: خاطره می‌تواند کورتیزول و بی‌خوابی را بالا ببرد و تمرکز را مثل درد مزمن بخورد. جالب اینکه مغز میان «دلتنگی» و «وسوسه» مرز دقیقی ندارد.

راهکار:

این ابیات «یاد» را مثل آتشی نشان می‌دهند که هم روشنایی دارد هم ویرانی؛ اگر دقیق‌تر ببینیم، یادِ معشوق نه خودِ عشق است و نه فقط فراق، بلکه رسوبِ عشق در زمان حال است. وقتی یادِ کسی عمر می‌سوزاند، شاید نشانهٔ این باشد که آن خاطره هنوز جای زندگی‌کردن را نگرفته. شعر خودش اولین جرقه برای بیرون آوردن این آتش از سینه و پاشیدنش روی کاغذ است.