سورپرایز دوست پسر در مقابل بگایی زندگی:
تحقیقات نوروساینس میگه مغز برای سورپرایزهای منفی (مثل بگایی) دوپامین بیشتری نسبت به سورپرایزهای مثبت ترشح میکنه تا ما رو برای بقا هوشیارتر کنه. یعنی تلخترین شوخیهای زندگی درواقع یه مکانیسم قدیمی بقا هستن! 😳 قشنگ نیست که بدونی چرا همیشه یادت میمونه کی زندگی "بگ" کرد؟
راهکار:
این مقایسه رو میشه یه قدم جلوتر برد: اگه زندگی بگاییهاش رو با یه هدیهی غیرمنتظره جبران کنه، اونوقت چی؟ پیشنهاد کن دوستات تو کامنتها بنویسن چه 'سورپرایز مثبتی' از زندگی دریافت کردن.