سوختن از نزدیکی زیاد

فاصله عاطفی؛ وقتی زیادی گرم گرفتن می‌سوزاند:

به این می‌گویند «معمای جوجه‌تیغی»؛ شوپنهاور می‌گفت آدم‌ها مثل جوجه‌تیغی‌اند که از سرما به هم پناه می‌برند، اما هرچه نزدیک‌تر می‌شوند، خارهایشان به جان هم فرو می‌رود. جالب‌تر اینکه مغز انسان تجربه‌ی طرد و سوختن عاطفی را دقیقاً مثل درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ یعنی این «نزدیک نشو» فقط یک نصیحت نیست، یک سازوکار زیستی برای بقاست.

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه دیگری هم دید: سوختن یعنی توانسته‌ای نزدیک شوی، نه اینکه باید همیشه سرد بمانی. به‌جای ترسیدن از گرما، می‌توانی فاصله‌ای را پیدا کنی که هم صمیمیت بماند و هم آتش‌سوزی نشود.