وقتی لیاقت ۲۶ رو دارن ولی ما ۱۰۰ میذاریم:
تحقیقات نشون میده مغز ما در روابط عاطفی، مادهای به نام «دوپامین» ترشح میکنه که قضاوت رو مختل میکنه. نتیجه؟ «اثر هالهای»: یک ویژگی خوب طرف رو به کل شخصیتش تعمیم میدیم و کورکورانه بهش امتیاز ۱۰۰ میدیم. جالبه که این خطا در افراد با عزت نفس پایین دو برابر بیشتر دیده میشه. سوال: آیا تا حالا فکر کردی شاید ۲۶ واقعی خودته که به دیگران فرافکنی میکنی؟
راهکار:
این جمله بازتاب یک الگوی روانشناختی رایجه: «سوگیری تأیید» باعث میشه آدمها رو بیش از لیاقتشون ببینیم. برای خروج از این چرخه، پیشنهاد میکنم قبل از سرمایهگذاری احساسی، یک «چکلیست واقعبینانه» از رفتارهای طرف مقابل تهیه کنی و هر بار نمره بدی. اونوقت عدد ۱۰۰ رو فقط برای کسی میذاری که حداقل ۸۰ رو در عمل نشون داده باشه.