قسم به خون یاران: ایستادگی تا مرز جان:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشان داده که سوگندهای دستهجمعی (مثل «قسم به خون یاران») ترشح اکسیتوسین را تا ۴۰٪ افزایش میدهد و پیوند گروهی را مستحکم میکند. جالبتر این که در جنگهای باستانی، سربازان با اینگونه سوگندها در واقع آستانه تحمل درد خود را بالا میبردند. آیا این نوع وفاداری کورکورانه همیشه به بقای گروه کمک میکند؟
راهکار:
این جمله نگاه رمانتیکی به وفاداری مطلق دارد. اما در دنیای واقعی، ایستادگی هوشمندانه (مثلاً تشخیص زمان عقبنشینی تاکتیکی) گاهی ارزشمندتر از جانبازی بیهدف است. شاید بتوان این بیت را به چالش کشید: «نه هر که سر ببرد، از وفا نشان دارد»