سوگند به نام عشق

هنوز کسی جای تو نیامد؛ راز دلبستگی و جایگزینی عاطفی:

تحقیقات علوم اعصاب نشون میده وقتی کسی رو از دست می‌دیم، مدارهای دوپامین و اکسی‌توسین مغز دقیقاً مثل اعتیاد به مواد مخدر رفتار می‌کنن. یعنی دلبستگی‌تون به اون شخص یه مسیر عصبی فیزیکی ساخته که تا ماه‌ها یا سال‌ها بعد هم فعال می‌شه. به‌خاطر همینه که «نیومدن کسی به جات» حس واقعی و ملموسی داره. می‌دونستید که مغز فقط سه تا چهار ماه طول می‌کشه تا مختصات عاطفی یه رابطه رو بازنویسی کنه؟ شاید اسم‌ها میان و می‌رن، اما مسیرهای عصبی‌تون برای پذیرش یه عشق جدید آماده‌ست.

راهکار:

اگر این حس رو داری، شاید زمانش رسیده که اسمت رو از اون معادله‌ای که فقط یک نفر رو توی جایش می‌بینی، بری بیرون. گاهی خلا نشون‌دهنده فضایی برای آدم جدیدتریه، نه تکرار یه غیبت.