دلتنگی برای تصویری که از تو داشتم؛ نه قهر بیدلیلت:
مغز برای کاهش ابهام، از دیگران «نسخهی قابل پیشبینی» میسازد؛ به این میگویند مدلسازی پیشبینانه. وقتی رفتار واقعی با مدل ذهنی نمیخواند، قشر کمربندی قدامی مغز فعال میشود و دردی شبیه طرد اجتماعی تولید میکند. برای همین سوگِ تصویر ذهنی، از سوگِ خودِ رابطه واقعیتر و طولانیتر است.
راهکار:
این جمله در واقع سوگِ نسخهی خیالی آدمهاست، نه خودِ آنها؛ به همین دلیل بعد از جدایی، چیزی که بیشتر از همه آزار میدهد شکستن تصویر ذهنی است، نه نبودِ واقعی طرف مقابل.