وقتی بدن اجازه گریه نمیدهد: بیحسی عاطفی پس از غم شدید:
این دقیقاً «پارادوکس اشک» است: در شدیدترین لحظات غم، سیستم عصبی سمپاتیک آنقدر فعال میشود که مجرای اشکی را میبندد. بدن بهجای تسکین، شما را در حالت «جنگ یا گریز» قفل میکند. جالبتر اینکه تحقیقات نشان داده اشکهای احساسی حاوی هورمون استرس «ACTH» هستند؛ یعنی گریه نکردن یعنی سموم عاطفی در بدن میمانند. آیا تا به حال بعد از یک گریه طولانی، احساس سبکی کردهاید؟
راهکار:
این پدیده «آلکسی تایمی ثانویه» نام دارد: وقتی مغز برای محافظت از شما، مسیر اشک را قطع میکند. یک راهکار علمی: تماشای یک فیلم غمگین یا گوش دادن به موسیقی حزین میتواند «شیر امنیتی» را باز کند و اشکهای محبوس را آزاد سازد.