سوال درباره اکس

طنز درباره تعداد اکس و اشتباهات گذشته:

مغز ما در بازخوانی رابطه‌های گذشته دچار «سوگیری پس‌گویی» می‌شود: بعد از پایان، خطاها را به هم می‌چسبانیم و روایت را منظم‌تر از واقعیت بازسازی می‌کنیم؛ به همین دلیل «شمردن اکس» بیشتر از آنکه عدد رابطه باشد، عدد بازنویسی حافظه است. آیا عددی که می‌گوییم واقعاً رابطه‌ها را می‌شمارد یا روایت ما از خودمان را؟

راهکار:

این جمله بیشتر شوخی برای فرار از قضاوت است؛ اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، تجربه‌های گذشته نه «اشتباه» بلکه داده‌های یادگیری‌اند. می‌شود همین ایده را به یک کپشن کوتاه‌تر و قوی‌تر تبدیل کرد: «اکس‌ها را نمی‌شمارم؛ درس‌ها را می‌شمارم.»