من، صنم و عاشقی تا آخر عمر:
در ادبیات عرفانی، «صنم» فقط معشوق نیست؛ از ریشهٔ «بت/تصویر» آمده و عاشق در برابر آن «نیست» میشود. پژوهشهای عصبشناسی هم نشان میدهد عاشقیِ اولیه همان مسیر اعتیاد را در مغز فعال میکند: کاهش سروتونین، افزایش دوپامین و وسواس فکری. پس «باقی عمر» در حصار یک صنم، از نظر شیمیایی شبیه وابستگی است؛ اما ادبیات فارسی آن را به بالاترین درجهٔ هستی تبدیل کرده است.
راهکار:
این جمله را میتوان یک سبک زندگی دید؛ اگر عاشقی را «مسیر» بدانیم نه فقط یک «حس»، آن وقت باقی عمر معنا پیدا میکند و هر روزِ بعد، انتخابِ دوبارهٔ همان مسیر است.