سنجش لیاقت

لیاقت آدم‌ها؛ چیزهایی که واقعاً دست ما نیست:

روان‌شناسان به این تمایل ذاتی برای کنترل، «توهم کنترل» می‌گویند؛ مغز ما حتی در قمار با تاس فکر می‌کند پرتاب محکم‌تر شانس شش آوردن را بالا می‌برد. از سوی دیگر، «خطای بنیادین اسناد» باعث می‌شود لیاقت دیگران را ویژگی پایدار خودشان بدانیم، نه محصول شرایط. مرز میان آنچه در اختیار ماست و آنچه نیست، همان دوگانه‌ای است که رواقیون روی آن وسواس داشتند. اگر لیاقت قابل مشاهده نیست، پس ما واقعاً داریم چه چیزی را قضاوت می‌کنیم؟

راهکار:

لیاقت دیگران نه در کنترل ماست و نه قابل اندازه‌گیری دقیق؛ آنچه واقعاً دست ماست، ظرفیت ما برای دیدن یا ندیدن، پذیرفتن یا نپذیرفتن آن‌هاست. ما معمولاً به جای لیاقت، تصویری را قضاوت می‌کنیم که شرایط ساخته است.