جمله تیکهدار برای کسی که نقش بازی کرد:
به این میگن «اثر پیگمالیون»: در روانشناسی، وقتی انتظار داری کسی نقش خاصی را بازی کند، ناخودآگاه همان نقش را میگیرد و اجرا میکند. اما نکتهی عجیبتر این است که در آزمایشهای معروف، معلمهایی که سناریو را نوشته بودند، نتیجه را همانطور میدیدند که خودشان ساخته بودند؛ یعنی بازیگر واقعی شاید تو بودی که تماشا کردی و باور کردی. سوال تیز: اگر نقش را خودت نوشتی، چرا هنوز رهایش نکردهای؟
راهکار:
این جمله فقط تیکه نیست؛ یک بازتعریف از رابطه است: کسی که سناریو را مینویسد، از بازیگرش مطمئن نیست. زاویهی تازه این است که اگر داری نقش او را قضاوت میکنی، یعنی هنوز در همان نمایشی که خودت نوشتی حضور داری؛ او بازیگر خوبی بود، اما تو نویسندهای بودی که دیالوگهایش را از حفظ بلد بود.