بازیگر خوب، سناریوی لو رفته؛ نشانههای بیاعتمادی:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز انسان برای حفظ یک دروغ پیچیده، تا ۳۰٪ انرژی بیشتری مصرف میکند؛ به همین دلیل «خطای سناریو» رخ میدهد: فرد جزئیات نقشش را قاطی میکند. گافمن معتقد بود زندگی صحنهی نمایش است، اما در این نمایش تماشاگران حافظهی کوتاهمدت ندارند؛ هر ناسازگاری، «پشتصحنه» را لو میدهد. سؤال: چه چیزی زودتر از سناریو لو میرود؟
راهکار:
یک بازتعریف تند: این سناریو نبود که لو رفت، بلکه خودِ «بازی» آنقدر مصنوعی شده بود که مخاطب از تماشا خسته شد. حالا کارگردان زندگیات تویی؛ نقشِ اولِ بعدی را برای خودت بنویس.