احترام به شعور یا سن؟ معیار ارزش انسان کجاست؟:
آزمونهای شناختی نشان میدهند «حکمت» با سن رابطهی سادهی صعودی ندارد؛ در مطالعات، افراد ۲۰ساله گاهی در قضاوتهای اخلاقی پیچیده بهتر از سالمندان عمل میکنند و بالعکس. نکتهی شگفتانگیز: «اثر فلاین» باعث شده نسل جدید بهطور میانگین IQ بالاتری نسبت به پدربزرگهایش داشته باشد، اما «سوگیری تأیید» در همهی سنها یکسان است. پس شعور هم ابزار خنثی است؛ آنچه احترام میآفریند، نحوهی استفاده از آن است. آیا احترام باید به خودِ شعور باشد یا به بلوغ در بهکارگیری آن؟
راهکار:
این نگاه، «سن» را از یک معیار به یک متغیر بیاثر تبدیل میکند. لحظهی جذاب آنجاست که این باور را در عمل نشان دهیم: احترام به کسی که کمتجربه اما دقیق فکر میکند، یا چالش با کسی که سالها دارد ولی استدلالش ضعیف است. همین تنش، مرز بلوغ فکری را روشن میکند.