صمیمیت بدون مرز

مرزگذاری در رابطه؛ صمیمیت را با بی‌مرزی اشتباه نگیریم:

در روان‌شناسی به این «سوگیری توقع» می‌گویند: هرچه دسترسی به فردی راحت‌تر و بدون‌مرزتر باشد، مغز طرف به‌طور ناخودآگاه ارزش آن رابطه را پایین‌تر تخمین می‌زند. آزمایش‌های «کمیابی» نشان داده چیزهای سخت‌دسترس، حتی اگر کیفیت یکسان باشند، مطلوب‌تر به نظر می‌رسند. در قبیله‌های باستانی هم صمیمیت افراطی فقط در آیین‌های محدود مجاز بود، نه هر روز؛ همین محدودیت بود که قدرش را حفظ می‌کرد. مرز، صمیمیت را از مصرف روزمره نجات می‌دهد.

راهکار:

خاکی بودن نشانهٔ قدرت انتخاب است، نه مجوز عبور بی‌مرز برای دیگران. وقتی کسی صمیمیت را با اجازه‌نداشتن اشتباه می‌گیرد، در واقع دارد ادب تو را به‌جای ضعف می‌خواند. مرز، ضد صمیمیت نیست؛ شکل بالغ و بادوام صمیمیت است.