وفاداری با چاشنی سمی بودن؟:
در روانشناسی، «وفاداری سمی» اغلب ریشه در دلبستگی ناایمن دارد، جایی که فرد برای حفظ پیوند، مرزهای سالم را زیر پا میگذارد. این الگو میتواند یک حلقه بازخورد معیوب ایجاد کند: هرچه بیشتر چنگ بزنیم، رابطه بیشتر فرسوده میشود. به نظر شما این وفاداری است یا ترس از تنهایی؟
راهکار:
این جمله یک «دوگانگی» رایج در روابط را نشان میدهد. شاید مفید باشد بپرسیم: آیا رفتارهایی که خودمان «سمی» مینامیم، واقعاً لازمهی وفاداری هستند، یا میتوان وفادار بود بدون آن لبههای تیز؟