شهید علی گل محمد زاده؛ رفتنی که مقصدش خداست:
در روانشناسی وجودی، آنچه «اضطراب مرگ» را کاهش میدهد، نه انکار، بلکه تعهد به معنایی فراتر از خود است؛ پژوهشهای اروین یالوم نشان میدهد افرادی که برای ارزشی بزرگتر از من شخصی زندگی میکنند، هنگام مواجهه با مرگ آرامش بیشتری دارند. در سنت عرفانی هم «فنا» دقیقاً همین گسستن از تعلقات است؛ آیا این نقطه تلاقی علم و عرفان را میتوان در زندگی روزمره هم تجربه کرد؟
راهکار:
شهادت در این جمله، نه یک پایان، که عبور از تعلقات است؛ همان لحظهای که «دل کندن» از دلبستگیها، خودِ رسیدن به خدا میشود. این نگاه با مفهوم «فنا» در عرفان اسلامی همخوان است: محو شدن در مقصد، نه نابود شدن.