وقتی رنگ مورد علاقهاش آبیه؛ عشق یکطرفه:
مغز ترجیح رنگ را از تجربههای کودکی و فرهنگ میسازد، نه از یک استاندارد مطلق؛ آزمایشهای روانشناسی نشان داده ترجیح آبی در بسیاری فرهنگها با آرامش و امنیت گره خورده، در حالی که قرمز با هیجان و خطر. پس «رنگ مورد علاقه» یک فیلتر عصبی-فرهنگی است، نه داوری دربارهٔ ارزش تو.
راهکار:
زیبایی یک ویژگی مطلق نیست؛ در بازار سلیقهها، تقاضا نقش تعیینکننده دارد. قرمز بودن تو را بیارزش نمیکند، فقط نشان میدهد مخاطب دنبال آبی است. اگر بخواهی صحنه را عوض کنی، قرمزهای دیگری هستند که دقیقاً همین رنگ را میخواهند.