روانشناسی جذاب: چرا یک جنگجو در صلح با خود میجنگد؟:
از نظر عصبشناسی، «سندرم قلب سرباز» که نخستینبار در قرن نوزدهم توصیف شد، نشان میدهد مغز رزمنده به ترشح مداوم دوپامین و نوراپینفرین در شرایط خطر عادت میکند. در صلح، کاهش ناگهانی این مواد شیمیایی، نوعی سندرم محرومیت ایجاد میکند که با افسردگی، اضطراب و حتی خشونت نمود مییابد. آیا این همان «زخم اخلاقی» است که فلسفه رواقی از آن سخن میگفت؟
راهکار:
جنگجو در صلح، نه با خود که با خلأ هیجان میجنگد. شاید پاسخ، هدایت این انرژی به سوی رقابتهای سازنده مانند ورزشهای رزمی یا کارآفرینی باشد؛ جایی که نبرد، درونی و بیخونریزی ادامه یابد.