سلام از دل

شعر عاشقانه هوشنگ ابتهاج؛ سلام از جان در دوری:

پژوهش‌ها نشان می‌دهد یاد کردن از چهره معشوق در غیاب او همان نواحی بینایی و عاطفی مغز را فعال می‌کند که دیدن واقعی او؛ یعنی ذهن واقعاً «می‌بیند» و «سلام» می‌فرستد. آیا این حضور خیالی را نوعی تماس از راه دور تکاملی می‌دانید؟

راهکار:

این ابیات نشان می‌دهد عشق در غیاب هم «حضور» دارد؛ نه از راه دیدن، بلکه از راه جان. می‌توان این نگاه را به یک تمرین نوشتاری تبدیل کرد: یک نامهٔ کوتاه نوشته شود که فقط با «دل» دیده می‌شود، نه با چشم؛ همان چیزی که شاعر «سلامت از جان» می‌نامد.