سقوط پایان کار نیست؛ باران را ببین که زیباترین آغاز است:
جالب است بدانید که شکل قطرات باران در حال سقوط، برخلاف تصور، اشکی نیست، بلکه کاملاً کروی است. این کرویت به دلیل کشش سطحی است و باعث میشود با کمترین مقاومت سقوط کنند؛ مهندسی طبیعی که میلیونها سال است حیات را ممکن کرده. شگفتانگیزتر اینکه مولکولهای آبی که امروز میبارند، زمانی در بدن دایناسورها و اقیانوسهای نخستین جریان داشتند. سقوط باران در واقع بازگشتی جاودانه به چرخه حیات است. کدام سقوط طبیعی دیگر را میشناسید که اینقدر خلاق باشد؟
راهکار:
در روانشناسی، به این پدیده «رشد پس از سانحه» میگویند: درست مثل باران که از سقوط خود حیات میبخشد، سقوطهای ما نیز خاک وجودمان را حاصلخیز میکنند و شروعی عمیقتر را رقم میزنند. کافی است از خود بپرسی این باران درونت چه بذرهایی را بیدار میکند.