سکوت سهراب

معنی سکوت در شعر سهراب سپهری:

آیا می‌دانستی که در فیزیک کوانتوم، «سکوت» یک ذره بنیادی نیست، بلکه نبود نویز است؟ اما در شعر سهراب، سکوت مثل غبار، سنگین و ملموس می‌شود. جالب اینجاست که مغز انسان در سکوت مطلق، شروع به تولید صداهای توهمی می‌کند. پس شاید این سکوت، پر از صداست. چه صدایی در سکوت تو طنین انداخته؟

راهکار:

این بیت از شعر «صدای پای آب» سهراب سپهری است. سکوت در اینجا نه ضعف، که نوعی فروتنی و پذیرش است. اگر حس مشابهی داری، می‌توانی آن را در قالب یک داستان کوتاه یا نقاشی بسط بدهی.