پشت سر حرف زدن و سکوت روبه‌رو: نشانه دورویی یا ترس؟:
تحقیقات روان‌شناسی اجتماعی نشون میده که «سکوت در جمع» در برابر فردی که پشت سرش حرف می‌زنند، اغلب ریشه در «ناهماهنگی شناختی» داره: آدم‌ها برای حفظ تصویر مثبت از خودشون، ترجیح می‌دن حرف نزنن تا مجبور به توجیه رفتار دوگانه‌شون نشن. جالبه که این پدیده تو فرهنگ‌های جمع‌گرا مثل ایران، شدیدتره چون ترس از طرد شدن، سکوت رو به یه استراتژی بقا تبدیل می‌کنه. سوال اینجاست: آیا سکوت در برابر روراستی، همیشه نشانه ضعفه یا گاهی هوشمندی؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تجربهٔ تلخ بیرون آمده. اگر احساس می‌کنی اطرافیانت پشت سرت حرف می‌زنند ولی جلویت ساکت‌اند، شاید وقتش رسیده که با یکی از همین آدم‌ها مستقیم و بی‌پرده حرف بزنی. گاهی سکوت روبه‌رو، ترس از مواجهه است، نه بی‌اعتنایی.