سکوت پس از مرگ

*من قاتل نیستم *
پارت بیستم:
فیروزه هر بار که وارد اتاق می‌شد، حس می‌کرد باید یکی دیگر هم آن‌جا باشد. بعد یادش می‌آمد که نه، دیگر نیست. و همین «دیگر نیست» از هر فریادی بلندتر بود.
مادر بیشتر از همیشه ساکت شده بود. قبلاً اگر غمگین می‌شد، زیر لب حرف می‌زد، برای خودش دعا می‌خواند، گاهی بی‌دلیل ظرف می‌شست یا گوشه‌ای از خانه را تمیز می‌کرد تا خودش را نگه دارد.️

«شبی خواهد آمد که جانم به لب برسد و روحم از من…

جدا شود، گویی پاره‌ای از یک خاطره‌ی سوخته است؛

در آن شب، نه گریه‌ای خواهد بود و نه فریادی،

تنها سکوتی خواهد بود که تمامِ تپش‌هایِ بی‌ثمرِ زندگی‌ام را در خود فرو می‌برد.»️

«خداحافظی با جهان، یعنی سپردنِ دردها به خاک و انتخابِ سکوتی که هیچ فریادی در آن شنیده نمی‌شود.»️