سکوت پس از سوءاستفاده از مهربانی؛ زخمی که حرف نمیزند:
پدیدهای به نام «پارادوکس مهربانی» وجود دارد: وقتی مهربانی بیحدومرز باشد، مغز طرف مقابل به طور ناخودآگاه آن را به عنوان «منبع بیپایان» تفسیر میکند و انگیزه سوءاستفاده را تقویت میکند. در روانشناسی به این «تقویت تصادفی» میگویند. سکوت تو، در واقع یک «بازخورد منفی» برای قطع این چرخه است. آیا این سکوت را میتوان به «مرزگذاری آگاهانه» تبدیل کرد؟
راهکار:
این سکوت نه نشانه ضعف، بلکه یک مرز دفاعی است. تحقیقات روانشناسی میگوید مهربانهای دائمی اغلب دچار «خستگی همدلی» میشوند. شاید وقتش رسیده که مهربانی را به اندازه و با انتخاب انجام دهی، نه از روی عادت.