آرزوی شنیدن خندهی تو در سکوت جهان:
آیا میدانستی مغز انسان در سکوت مطلق، شروع به تولید صداهای فانتوم میکند؟ به این پدیده «توهم شنوایی ناشی از محرومیت حسی» میگویند. وقتی سکوت بهقدری عمیق باشد که مغز نتواند هیچ ورودی صوتی دریافت کند، خودش شروع به خلق صدا میکند. پس آرزوی تو برای سکوت کامل، در عمل باعث میشود خندهی او نه فقط شنیده شود، بلکه بینهایت تکثیر گردد. سکوت، بلندگو نیست، آینهی صداهاست.
راهکار:
این جمله میتونه یادآور این باشه که گاهی سکوت نهتنها خالی نیست، بلکه بستری برای طنینانداز شدن عمیقترین صداهاست. شاید بتوانی برای کسی که دوستش داری، یک هدیهی صوتی بسازی؛ مثلاً یک دقیقه سکوت ضبط شده و بعد صدای خندهات را روی آن بگذاری.