سکوت و جنون

سکوت بی‌پرده: وقتی سکوت به جنون می‌انجامد:

در روانشناسی، «سکوت درمانی» گاهی به عنوان ابزاری برای افزایش خودآگاهی استفاده می‌شود، اما سکوت طولانی‌مدت و بدون ارتباط می‌تواند بخشی از مغز به نام «شبکه پیش‌فرض» را بیش از حد فعال کند و زمینه توهم و اضطراب را فراهم آورد. جالب اینکه در برخی جوامع ابتدایی، سکوت اجباری به عنوان نوعی مجازات برای اختلال‌های اجتماعی به کار می‌رفت. آیا می‌توان سکوت را به عنوان یک آینه برای ذهن خود دید یا همیشه نشانه‌ای از بحران است؟

راهکار:

سکوت بی‌پرده شاید دیوانگی باشد، اما سکوت در بستر اعتماد می‌تواند عمیق‌ترین شکل ارتباط باشد. شاید مشکل نه در سکوت، که در نبود پل میان دو نفر است.